Kristendommen i middelalderen | Artikkel

Oppgaven er kvalitetssikret av redaksjonen på Studienett.no
  • Vgs - Studieforberedende Vg3
  • Religion og etikk
  • 6
  • 4
  • 2255
  • PDF

Kristendommen i middelalderen | Artikkel

Her har du en oppgave som handler om kristendommen i middelalderen. Artikkelen starter med å redegjøre for middelalderen og hvordan kristendommen ble en statsreligion. Fokuset i artikkelen er på klosterbevegelsen og reglene til munker og nonner, med ekstra vektlegging på nonnene. Oppgaven er skrevet på nynorsk.

Utdrag

Kristendommen i middelalderen

Innleiing

Middelalderen var ein periode som føregjekk frå ca. 500-1500 e.Kr, og blir ofte regnast som kristendommens årtusen. På denne tida hadde kristendommen blitt ein statsreligion. Korleis det skjedde, skal eg kome tilbake til. Gjennom den store og einskaplege organisasjonen sin representerte kyrkja ein kontinuitet då Vestromarriket gjekk i oppløysing under folkevandringane på 400-talet. Dette var ei vanskeleg tid, og kyrkja fekk ein samfunnsbyggjande funksjon på fleire område, både sosialt og kulturelt. Av disse tingene vil eg fokusere på klosterrørsla og reglene til munker og nonner, med litt ekstra vektlegging på nonnene. I middelalderen hadde kristendommen stor tyding for tenking og samfunn, og ein epoke der kristendommen som trussamfunn og trussystem både viser frå sine betre og dårlegare sider.

Kristendommen blir statsreligion

Det skjedde ei stor endring i år 380. e.Kr som kom til å ha mykje å seie. I den kristne oldtida blei folk forfølgde fordi dei ikkje ville tilbe biletet av keisaren, men dei fleste fekk ha trua si i fred. Men i 250, under keisar Diokletian, var det ei hard forfølging over heile Romarriket, som gjorde at mange fall bort frå kyrkja. Kyrkjer vart øydelagde eller konfiskerte, skrifter vart brende og dei som nekta å gi opp trua, vart torturerte.

Etter dette, skjedde det ei dramatisk endring under tida keisar Konstantin regjerte. Han gav eit edikt i 313 ei offisiell godkjenning av kristendommen. Konfiskerte kyrkjer vart gitt attende, nye kyrkjebygg fekk statleg støtte, og heilagdagen til dei kristne vart ein offentleg fridag. Dette førte til at i året 380 e.Kr. erklærte Teodosius den store at alle i riket hans skulle vedkjenne seg den kristne trua, og kristendommen blei ein statsreligion i Romarriket. Ein kan sjå på dette som ei stor endring, spesielt fordi at det som no var favorisert av keisaren, var det som utløyste straff frå det keisarlege byråkratiet ca. 100 år før. Men korleis skjedde dette?... Kjøp tilgang for å lese mer

Kristendommen i middelalderen | Artikkel

[0]
Ingen brukeranmeldelser ennå.