Særemne om tonalitetskrisen på begynnelsen av 1900-talet

Oppgaven er kvalitetssikret av redaksjonen på Studienett.no
  • Vgs - Musikk, dans og drama Vg3
  • Musikk i perspektiv 2
  • 5
  • 10
  • 3016
  • PDF

Nynorsk, Særoppgave: Særemne om tonalitetskrisen på begynnelsen av 1900-talet

Særemne om den klassiske musikken på begynnelsen av 1900-talet. Tar for seg epokane impresjonismen, ekspresjonismen og primitivismen. Også tre verk frå kvar epoke:
Den sunkne katedral, Debussy.
Mondestrunken Pierrot Lunaire, Arnold Schönberg.
Allegro Barbaro, Bela Bartok.

Innhold

Avgrensing
Forord
Impresjonismen
Den sunkne katedral, frå Preludier, bind 1 (1910)
Ekspresjonismen
Mondestrunken, Pierrot lunaire (Den månesjuke Pierrot)
Primitivismen
Allegro Barbaro (1911)
Vegen vidare
Dodekafoni/tolvtonemusikk
Neoklassisismen
Oppsummering
Kjeldelista

Utdrag

Tonalitetskrise i det 20. århudre
Avgrensing
I denne oppgåva vil eg ta for meg tre retningar som oppstår etter seinromantikken, nemlig impresjonismen, ekspresjonismen og primitivismen. Eg vil presentera retningane, nemna nokon sentrale komponistar innanfor retningane og presentera eit verk i frå kvar retning. I tillegg vil eg skrive om kva retningane kjem frå, og kva som skjedde vidare.
I impresjonismen vil eg konsentrere meg om verket Den sunkne katedral av Debussy. I ekspresjonismen har eg valt 1. sats, Mondestrunken, frå Pierrot lunaire av Arnold Schönberg, og i primitivismen har eg valt å konsentrera meg om Allegro Barbaro av Bela Bartok.

Forord
På byrjinga av 1900-talet oppstod det tre retningar som ein reaksjon og vidareføring av den kompliserte harmonikken og tonalitetsoppløysinga til musikken i seinbarokken. Ein kan følgje ei linje frå dei ”radikale” tysk- austerisske komponistane i romantikken inn i 1900-talet. Denne linja har utgangspunkt hos Liszt og Wagner, og fører tonalitetskrisa vidare til Strauss, Wolf og Mahler. Denne linja går fram til Arnold Schönberg kvar det oppstår ein komplett tonalitetskrise. Retninga som tonalitetskrisa endar i blir kalla Ekspresjonismen.
Ei anna linje som går frå seinromantikken og inn i 1900-talet byrjar med Chopin, går vidare til nasjonalromantikarane, deriblant Borodin, Rimskij-Korsakov og Grieg. Etter folkemusikken deler linja seg i to forskjellige linjer. Ei med fokus på rytmar og skarpe dissonansar i folkemusikken, og den andre med fokus på klang og avansert harmonikk i folkemusikken. Den linja som følgjer rytmikk og dissonansar plukkar Igor Stravinskij og Bela Bartok opp, og retninga blir kalla Primitivismen. Den andre linja frå nasjonalromantikarane med fokus på klang og harmonikk var det Claude Debussy som var den viktigaste representanten. Denne retninga blir kalla impresjonismen... Kjøp tilgang for å lese mer

Særemne om tonalitetskrisen på begynnelsen av 1900-talet

[1]
Brukernes anmeldelser
  • 08.01.2012
    Skrevet av Elev på Vg3
    Men mangler vedlegget